Παρασκευή, 18 Ιουνίου 2010

Eργασία, ανοχύρωτη πόλη ...


Το κόλπο ήταν πάλι ωραίο (αλλά κάποια στιγμή θα αποβεί για τους καμποτίνους μοιραίο). «Εσωσαν» τον 13ο και τον 14ο μισθό, αλλά αποκεφάλισαν 6.000.000 μισθωτούς!...Ποιος 13ος ή 14ος μισθός, όταν μπορεί κανείς να σε απολύσει, να σε πηδήξει για το καλό σου, να μη σου δώσει δουλειά ποτέ ώσπου να βάλεις μυαλόκαι να σε ξεσχίζει όποτε γουστάρει (παρά τον κίνδυνο να στενοχωρήσει το Γιωργάκι)............................................ή να το «πονέσει»! Διότι, ως γνωστόν, ο κ. Πρωθυπουργός «πονάει με τα μέτρα που παίρνει» εναντίον μας!


από το σημερινό "Ναυτίλος"
Ελευθεροτυπία

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Επιτέλους... βουβουζ-ΕΛΛΑΣ!

Η Εθνική Ελλάδας πραγματοποίησε εκπληκτική εμφάνιση κόντρα στην Νιγηρία και έγραψε ιστορία. Ο Σαλπιγγίδης πέτυχε το πρώτο γκολ της Ελλάδας σε Μουντιάλ, ενώ ο Τοροσίδης ολοκλήρωσε την ανατροπή και το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα πήρε τη πρώτη νίκη και ελπίζει σε πρόκριση.
Οι διεθνείς μας έβαλαν στην άκρη την Νότια Κορέα και την τραγική εμφάνιση της πρεμιέρας και παρότι βρέθηκαν πίσω στο σκορ και πάλι από ένα... αστείο γκολ, βρήκαν τα ψυχικά αποθέματα και με επική ανατρόπή πήραν ένα τρίποντο που μπορεί να αποδειχθεί χρυσάφι. Οι παίκτες του Ότο Ρεχάγκελ φαίνεται πως πείσμωσαν με τα όσα άκουσαν μετά το ματς της πρεμιέρας και το έβαλαν πείσμα να μας... απαντήσουν και να κάνουν τους Νιγηριανούς να παραμιλούν. Ίσως και να έμαθαν από τα λάθη τους κι αυτοί και ο Γερμανός τεχνικός. Το παιχνίδι ξεκίνησε ανάποδα για την Εθνική μας, αφού οι Νιγηριανοί ευτύχησαν να προηγηθούν από ένα γελοίο γκολ στο 15', όμως όλα κρίθηκαν στο 33ο λεπτό. Ο Καϊτά άφησε την Νιγηρία με παίκτη λιγότερο και η αντεπίθεση της Ελλάδας δεν άρχισε να ξεκινήσει. Την αρχή έκανε ο παίκτης που έστειλε την Ελλάδα στο Μουντιάλ (Δημήτρης Σαλπιγγίδης) ισοφαρίζοντας σε 1-1, ενώ ο Τοροσίδης εκτόξευσε με το γκολ του την ομάδα στον έβδομο ουρανό. Μεταμορφωμένοι οι Έλληνες παίκτες, μεταμορφωμένος και ο Ρεχάγκελ, που έβαλε -επιτέλους- στην άκρη τις... παραξενιές του και τα κολλήματά του και με τις αλλαγές του βοήθησε την Ελλάδα να φτάσει στη νίκη. Πλέον, οι διεθνείς μας έχουν ελπίδες για πρόκριση στην επόμενη φάση, αν και το έργο τους δεν θα είναι εύκολο την τελευταία αγωνιστική κόντρα στην Αργεντινή.


www.sport24.gr

Μείωση της ποινής του πλοιάρχου του «Εξπρές Σάμινα»

ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ Ο ΆΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ
Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αποφάσισε τη μείωση την ποινή του πλοιάρχου του «Εξπρές Σάμινα» Β. Γιαννακή στα 5,5 χρόνια. Το «Εξπρές Σάμινα» στις 26 Σεπτεμβρίου 2000 βυθίστηκε έξω από το λιμάνι της Πάρου και έχασαν τη ζωή τους 80 επιβάτες......Ο πλοίαρχος Β. Γιαννακής είχε καταδικαστεί σε κάθειρξη 12 ετών και έχει ήδη αποφυλακιστεί.

troktiko

Ας γελάσουμε λίγο με ατάκες δικαστηρίων...

Τα ακόλουθα είναι από το βιβλίο "Disorder in the American Courts", και έχουν ειπωθεί από ανθρώπους σε δικαστήρια- έχουν καταγραφεί κατά λέξη από δικαστικούς ρεπόρτερ στην Αμερική, οι οποίοι μετά βίας παρέμεναν σοβαροί την ώρα που γίνονταν οι ερωταποκρίσεις...

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας είπε ο άντρας σας εκείνο το πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είπε "Πού βρίσκομαι, Κάθριν;"
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και γιατί σας αναστάτωσε τόσο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Το όνομά μου είναι Σούζαν!

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Είστε σεξουαλικά ενεργή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι, απλώς μένω ξαπλωμένη.
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Αυτή η μυασθένεια σας επηρεάζει τη μνήμη σας;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚ: Και με ποιους τρόπους σας επηρεάζει τη μνήμη;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξεχνάω..
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ξεχνάτε; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα για κάτι που έχετε ξεχάσει;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Τώρα, γιατρέ, δεν αληθεύει ότι, όταν ένας άνθρωπος πεθάνει στον ύπνο του, δεν το γνωρίζει ως το άλλο πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα, στ' αλήθεια περάσατε τις εξετάσεις για άσκηση νομικού επαγγέλματος;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο περίπου και το IQ σας.

ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ώστε η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού ήταν η 8η Αυγούστου; ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και τι κάνατε εκείνο τον καιρό;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Έκανα σεξ.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένεια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κανα τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα...

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις αυτοψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: ΌΛΕΣ σας οι αντιδράσεις και απαντήσεις ΠΡΕΠΕΙ να είναι με λέξεις. Οκέι; Σε ποιο σχολείο πήγατε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Με λέξεις.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η αυτοψία άρχισε γύρω στις 8:30 πμ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία, ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός; ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε την αυτοψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα. ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ' όλα αυτά, να είναι ακόμα ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν- θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.

Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Ο καπετάν Βαζέχα της Σάμου!

 Πράσινος πειρατής στο
Πυθαγόρειο της Σάμου!
Λιμάνι Πυθαγορείου, ώρα 8:30 το πρωί. Ο καυτός καλοκαιρινός ήλιος έχει ήδη κάνει την εμφάνισή του και λούζει με τις φωτεινές ακτίνες του το γραφικό παραθαλάσσιο χωριουδάκι των νοτιοανατολικών ακτών της Σάμου.

Εκεί, μπροστά από τις καφετέριες, τα μπαράκια και τις ψαροταβέρνες, είναι δεμένο και το «Georgios», το επιβλητικό ξύλινο καΐκι του καπεταν-Ανδρέα Πασχάλη, του «πράσινου πειρατή», που εδώ και τριάντα τέσσερα χρόνια πραγματοποιεί ημερήσιες εκδρομές στην πανέμορφη Σαμιοπούλα, την καταπράσινη βραχονησίδα που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το νησί του Πυθαγόρα.

Οι πρώτοι ηλιοκαμένοι τουρίστες αρχίζουν να συγκεντρώνονται μπροστά από το «Georgios» περίπου τριάντα λεπτά πριν από την αναχώρηση. Καθώς το καΐκι λύνει και απομακρύνεται από το λιμάνι του Πυθαγορείου, η χαμογελαστή Μίρα, η σύζυγος του καπετάνιου, προσφέρει γλυκό σαμιώτικο κρασί και φρέσκα φρούτα. Σε περίπου σαράντα πέντε λεπτά πλήρωμα και επιβάτες θα λιάζονται σε μία από τις ομορφότερες και πιο παρθένες παραλίες του Αιγαίου, στην περίφημη Ψαλίδα της Σαμιοπούλας!

Ανέμελες βουτιές!

Ο καπεταν-Ανδρέας και τα αδέλφια του Γιάννης και Γεράσιμος είναι οι πιο γνωστοί καπεταναίοι της Σάμου. «Ξεκινήσαμε να δουλεύουμε με τα καΐκια τον Απρίλιο του 1976, όταν έπειτα από δικές μας ενέργειες φέραμε στη Σάμο το πρώτο τσάρτερ με τουρίστες από τη Δανία» δηλώνει στην «Espresso της Κυριακής» ο καπεταν-Ανδρέας και συμπληρώνει: «Εκείνη την εποχή, ήμασταν φίλοι με τον ιδιοκτήτη ενός μεγάλου ταξιδιωτικού γραφείου από τη Δανία, ενώ στη συνέχεια γνωριστήκαμε και κάναμε καλή παρέα με τις ξεναγούς που είχαν έρθει για να ελέγξουν το νησί. Ζήσαμε πραγματικά αξέχαστες στιγμές. Αρχικά, κάναμε εκδρομές με ένα μικρό καΐκι, τον “Αγιο Νεκτάριο”, που ήταν του πατέρα μας, του Γιώργου, ενώ παράλληλα φτιάχναμε την “Αγία Ειρήνη”, που την τελειώσαμε και τη ρίξαμε στη θάλασσα τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς. Στην πορεία, πήραμε ένα ακόμη που ήταν σχετικά μικρό και το είχαμε για τις κοντινές εξορμήσεις στην παραλία Κακό Ρέμα».

Καθιστός στο κατάστρωμα του «Georgios», ο 54χρονος καπεταν-Ανδρέας απολαμβάνει… τον sexy coffee (έτσι λέει τον irish coffee) και θυμάται με νοσταλγία τα πρώτα ανέμελα χρόνια στο Πυθαγόρειο. «Πιο παλιά, όταν γυρίζαμε από τις εκδρομές, δέναμε τα καΐκια δεξιά κι αριστερά μέσα στο λιμάνι και φτιάχναμε κάτι σαν… γήπεδο για να παίξουμε πόλο! Άλλες φορές, κλείναμε τον δρόμο και παίζαμε μπάλα Παναθηναϊκοί εναντίων Ολυμπιακών. Έριχνε ο ένας τον άλλον στη θάλασσα, οι τουρίστες έπιναν και χόρευαν και ο κόσμος έστηνε μεγάλα γλέντια από το πουθενά. Τότε έπεφτε πολύ γέλιο, τούτο το λιμάνι ήταν άλλο πράγμα! Και σήμερα όμως δεν πάμε πίσω. Σχεδόν κάθε απόγευμα που επιστρέφουμε από τη Σαμιοπούλα στο Πυθαγόρειο στο κατάστρωμα γίνεται χαμός με τραγούδια και χορούς».

Η αξέχαστη εκδρομή με τον Νίκο Ξανθόπουλο!

Από το καλοκαίρι του 1976 και για περίπου δέκα χρόνια, οι τρεις καπεταναίοι δούλευαν μαζί πραγματοποιώντας εκδρομές με καΐκια μέχρι που το 1985 παράλληλα με τα «daily trips» αποφάσισαν να ανοίξουν «Τα τρία αδέρφια», ένα θρυλικό κέντρο διασκέδασης, που ακόμη και σήμερα αποτελεί σημείο αναφοράς για τη νυχτερινή ζωή στη Σάμο.

Ο καπεταν-Ανδρέας μας λέει πως « “Τα τρία αδέρφια” ήταν ένα μαγαζί που έγραψε ιστορία στη Σάμο. Σηκωνόμασταν για χασάπικο με τον Γιάννη και τον Γεράσιμο και γινόταν χαμός! Στα εγκαίνια είχαμε φέρει τον Πάνο Γαβαλά και δεν έπεφτε καρφίτσα. Από εκεί πέρασαν πολλές φίρμες της εποχής, όπως ο Γιώργος Μαργαρίτης, ο Αντύπας, η Χαρούλα Λαμπράκη και η Καίτη Γρέυ. Ομως, αυτός που δεν πρόκειται να ξεχάσω ποτέ είναι ο Νίκος Ξανθόπουλος που είχε ήρθε για δύο εμφανίσεις. Ήταν πολύ απλός, όπως ακριβώς τον βλέπαμε στις ταινίες. Αφού τελείωσε το πρόγραμμα, τον πήραμε με τα αδέλφια μου και πήγαμε με το καΐκι στην παραλία Τσόπελα. Μάλιστα, επειδή φορούσε καλά ρούχα, τα είχε αλλάξει και είχε βάλει κάτι δικά μου για να νιώθει άνετα. Φάγαμε, ήπιαμε και χορέψαμε μέχρι τελικής πτώσης! Φοβερός τύπος»!

Η φιλοξενία και το παράπονο για το λιμανάκι

«Οσοι έρχονται βόλτα μαζί μας μένουν πάντα ευχαριστημένοι με την εμπειρία και τη φιλοξενία. Αυτή είναι άλλωστε και η δική μου ικανοποίηση» μας λέει ο καπεταν-Ανδρέας, ο οποίος από το 1987 μέχρι σήμερα κάνει εκδρομές με τα δικά του καΐκια, όπως και τα δύο αδέλφια του, με τα οποία είναι «μια γροθιά», αφού διατηρούν άριστες σχέσεις.

«Νιώθω πολύ ωραία όταν βλέπω ζευγάρια που τα γνώρισα στις πρώτες εκδρομές μας, ακόμη και πριν από τριάντα χρόνια, να έρχονται ξανά στη Σάμο μαζί με τις οικογένειες και τα παιδιά τους. Αυτή είναι η ικανοποίησή μου. Έχω πολλούς φίλους από τη Σκανδιναβία και τη Δανία. Από το 2001, συνοδοιπόρος στα ταξίδια της ζωής μου είναι και η γυναίκα μου Μίρα. Φέτος, μαζί μας είναι και ο ανιψιός μου, ο γιος του αδελφού μου, του Γεράσιμου. Παίρνουμε τον κόσμο, πηγαίνουμε στη Σαμιοπούλα, κάνουμε βουτιές από το καΐκι και χαλαρώνουμε στην παραλία. Μετά, ψήνουμε και τρώμε φρέσκα ψαράκια, αχινούς και χταποδάκια, πίνουμε ούζο και κρασάκι και αρχίζει το γλέντι. Είμαστε δυνατή ομάδα, το καλύτερο πλήρωμα».

Ο καπεταν-Ανδρέας δηλώνει ευτυχισμένος και απόλυτα ικανοποιημένος από όσα έχει ζήσει μέχρι σήμερα, αλλά εκφράζει το παράπονό του γιατί, όπως ο ίδιος μας λέει, «δυστυχώς, από την ημέρα που ξεκινήσαμε μέχρι σήμερα κανείς δεν έχει ενδιαφερθεί να φτιάξει ένα μικρό λιμανάκι στις ακτές που δένουμε, με αποτέλεσμα πολλές φορές να κατεβάζουμε τον κόσμο μας ακόμη και στα βράχια. Ο,τι υπάρχει το έχουμε φτιάξει μόνοι μας χωρίς καμία βοήθεια, ενώ απέναντι, στην Τουρκία, έχουν κατασκευάσει εκατό λιμάνια και άλλες τόσες μαρίνες. Είναι κρίμα και καλό θα ήταν να το κοιτάξουν οι αρμόδιοι».

Γκολτζής, όπως ο Κριστόφ!

Αν υπάρχει ένα καΐκι που ξεχωρίζει από όλα τα υπόλοιπα στο Πυθαγόρειο αυτό είναι σίγουρα το καταπράσινο… «Κριστόφ Βαζέχα»! Στολισμένο με σκαλιστά τριφύλλια και με τη σημαία του Παναθηναϊκού να ανεμίζει υπερήφανα, το «Βαζέχα» είναι το καμάρι του καπεταν-Ανδρέα, που μας λέει πως «δεν το ονόμασα έτσι ούτε για να με μάθει ο κόσμος ούτε για να κερδίσω πελάτες. Άλλωστε, οι περισσότεροι Έλληνες επιβάτες του είναι… Ολυμπιακοί και φυσικά είναι καλοδεχούμενοι! Το έβγαλα έτσι επειδή αγαπώ πάρα πολύ τον Παναθηναϊκό και επειδή ο Βαζέχα είναι ένας αξεπέραστος σκόρερ που τίμησε και μάτωσε τη φανέλα με το τριφύλλι, ενώ δεν άλλαξε ποτέ ομάδα, όπως έχουν κάνει άλλοι ποδοσφαιριστές. Το έφτιαξα με πολύ μεράκι και όταν το τελείωσα του έστειλα ένα γράμμα και του είπα για το καΐκι, αλλά και πως θέλουμε να τον βλέπουμε πιο συχνά στα νησιά του Αιγαίου. Ετσι, όταν ήρθε στη Σάμο, με πήρε τηλέφωνο και συναντηθήκαμε. Φυσικά, όταν το είδε, του άρεσε πάρα πολύ! Φέτος το καλοκαίρι, τον περιμένω πώς και πώς για να τον πηγαίνω βόλτα με το καΐκι κάθε μέρα! Από τη μέρα που το έριξα στη θάλασσα όπου πάω με φωνάζουν… Βαζέχα! Οχι μόνο στη Σάμο αλλά και στο Αγαθονήσι, στην Πάτμο και στους Φούρνους! Επίσης, αγαπάω πάρα πολύ τον Νίκο Καρούλια, γιατί είναι Σαμιώτης και είμαστε παλιοί καλοί φίλοι».

Λίγο πριν σαλπάρει για μία ακόμη εκδρομή στη Σαμιοπούλα, ο καπεταν-Ανδρέας μας αποχαιρετά και λέει αστειευόμενος: «Ξέχασα να σας πως το πιο σημαντικό. Εχω ένα κοινό με τον Βαζέχα! Κάποτε, έπαιζα κι εγώ μπάλα στον Πολυκράτη και ήμουν μεγάλος γκολτζής! Όμως, παρά τις δελεαστικές προτάσεις που είχα από τους αντιπάλους, δεν άλλαξα ποτέ ομάδα! Έμεινα πιστός, όπως και ο Κριστόφ». 

 
  

Από την "Espresso της Κυριακής"

Welcome to Greece...


WELCOME TO GREECE
PART ONE

Μάθε παιδί μου γράμματα....

ΣΧΟΛΙΚΑ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΙΑ... 
ΟΛΑ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!

Ο Κωνσταντίνος Καντάφης ήτανε Έλληνας ποιητής που γεννήθηκε στη Λιßύη της Αλεξάνδρειας (γυµνάσιο Αθήνας)
  
Όταν ο Οδυσσέας γύρισε πίσω στην Ιθάκη, ßρήκε τους είκοσι ανεµιστήρες και την Πηνελόπη να τους δουλεύει στο φουλ (γυµνάσιο Θήßας)

Ο Λεωνίδας και οι Τριακόσιοι του ηττήθηκαν, γιατί οι Θερµοπύλες ήτανε πολυπληθέστεροι σε αριθµό (γυµνάσιο Αθήνας)

Την Οδύσσεια της έγραψε ο Οδυσσέας. Την Ιλιάδα ο Ιλιάδης. (γυµνάσιο Λαµίας)

Tα Χερουßίµ και τα Σεραßίµ ήταν µικρά αγγελάκια που πετούσαν δεξιά-αριστερά στο πλάι των µεγάλων αγγέλων. Τα Χερουßίµ χερούßιζαν (δεξί πέταγµα) και τα Σεραßίµ σερούßιζαν (αριστερό πέταγµα). Στην ανάγκη υπήρχαν και τα Πτερουßίµ για πέταγµα κατευθείαν στη µέση. (απ'το ίδιο διαγώνισµα Θρησκευτικών, γυµνάσιο Κορίνθου)

Πρωτεύουσα της Κεϋλάνης είναι η Λιπτον Τι. (γυµνάσιο Αθήνας)

 Η σοßιέτα είναι που φοράνε οι Ρωσίδες. Στη Σερßία φοράνε σερßιέτες. (γυµνάσιο Κορίνθου)

Ο πρατήρας είναι λέξη δυσανόητη, δηλ. µε δυο έννοιες.. Μια όταν είναι σε ηφαίστειο και µια όταν δουλεύει σε πρατήριο. (γυµνάσιο Αθήνας)

Ενεργητική φωνή: Κυνηγάω τον λαγό.
Παθητική φωνή: Ο λαγός µε κυνηγάει. (γυµνάσιο Κορίνθου)

Οι ßηταµίνες ßρίσκονται ακριßώς ανάµεσα από τις αλφαµίνες και τις γαµαµίνες. (γυµνάσιο Θεσσαλονίκης)

Το ακριßώς αντίθετο της Αγίας Τριάδας είναι η Διαßολική Τριάδα, πυρ, συν γυναιξί και θάλασσα. Πράγµατα του Σατανά. (λύκειο Ξάνθης)

Η µπανάνα στα ελληνικά γράφεται όπως και στα αγγλικά, δηλαδή µε ένα µπα και δύο να. (γυµνάσιο Θεσσαλονίκης)

Τα 6 χαρακτηριστικότερα ζώα του Βόρειου Πόλου είναι 3 αρκούδες και 3 φώκιες. (γυµνάσιο Αθήνας)

Ερώτηση: "Τι γνωρίζετε για τις εικονοµαχίες;"
Απάντηση: "Εικονοµαχίες ήταν οι µάχες που έκαναν οι λαοί για τις εικόνες. Όποιος κέρδιζε τη µάχη κέρδιζε και τις εικόνες". (γυµνάσιο Αθήνας)

"Ο Ε. Λύτης και ο Σ. Εφέρης είναι και οι δύο Έλληνες ποιητές κατηγορίας νόµπελ". (γυµνάσιο Αργοστολίου)

"Οι Δέκα Εντολές γράφτηκαν από τον Σινά και παραδόθηκαν στον Μωυσή στην Πλάκα. Ήταν όλες πέτρινες, αλλά σαφέστατες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνοµίας)

"Ο Κουστώ είναι ένας σύγχρονος Οδυσσέας, αλλά που δεν κατοικούσε στην Ιθάκη, και για το λόγο αυτό οι περιπέτειές του δεν λέγονται Οδύσσειες, αλλά Κουστωδίες". (γραπτό υποψηφίου για την Σχολή Αστυνοµίας)

Σεξουαλικά μπερδέματα...


ΤΖΟΥΛΙΑ ΚΑΙ ΝΤΟΥΒΛΗ... 
ΕΣΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΒΛΕΠΕΤΕ!

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

Βουβουζέλες σε όλο το μουντιάλ!

Οι βουβουζέλες επικράτησαν τελικά και θα ηχούν σε όλο το μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Παρά τα παράπονα, η Οργανωτική Επιτροπή έβαλε τέλος στο ζήτημα τονίζοντας ότι δεν πρόκειται να απαγορευθούν.

Οι βουβουζέλες αποτελούν αρνητικό... πρωταγωνιστή στο 19ο Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς ο θόρυβος που προκαλούν μειώνει την ποδοσφαιρική εμπειρία για τους φιλάθλους που βρίσκονται στα γήπεδα, αλλά και αυτούς που παρακολουθούν τις αναμετρήσεις από το σπίτι τους.
Eτσι, πολύς κόσμος εκφράζει παράπονα για τη χρήση τους και τάσσεται υπέρ της... εξορίας τους από τα γήπεδα της Νότιας Αφρικής, ωστόσο η Οργανωτική Επιτροπή έσπευσε να βάλει τέλος στο ζήτημα αυτό, τονίζοντας ότι οι βουβουζέλες δεν πρόκειται να απαγορευθούν.

«Οι βουβουζέλες είναι εδώ για να μείνουν και δεν θα απαγορευθούν», δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου της Οργανωτικής Επιτροπής για το Μουντιάλ, Ριτς Μκχόντο, και συνέχισε: «Δείτε τις ως μέρος από την κουλτούρα μας στη Νότια Αφρική για να γιορτάσουμε το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2010. Ο κόσμος σε ολόκληρη την υφήλιο αγαπάει τις βουβουζέλες. Μόνο μια μειοψηφία τάσσεται εναντίον τους. Ποτέ δεν υπήρξε σκέψη για την απαγόρευσή τους. Ως φιλοξενούμενοι, σας παρακαλούμε να αγκαλιάσετε την κουλτούρα μας, σας παρακαλούμε να αγκαλιάσετε τον τρόπο, με τον οποίο γιορτάζουμε. Η ιστορία της βουβουζέλας είναι βαθιά ριζωμένη στη Νότια Αφρική».

Η δήλωση αυτή ήρθε μια ημέρα μετά το ρεπορτάζ του BBC, στο οποίο αναφερόταν ότι ο επικεφαλής της οργανωτικής επιτροπής, Ντάνι Τζόρντααν, δεν απέκλειε εντελώς το ενδεχόμενο απαγόρευσης της βουβουζέλας στα γήπεδα που φιλοξενούν αναμετρήσεις για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

«Οχι» και από τον Μπλάτερ!

Μετά την Οργανωτική Επιτροπή του Παγκοσμίου Κυπέλλου και ο Σεπ Μπλάτερ τάχθηκε κατά της απαγόρευσης χρήσης της βουβουζέλας στα γήπεδα της Νότιας Αφρικής. Με σχετικές δηλώσεις του μέσω του λογαριασμού που διατηρεί στο twitter, ο πρόεδρος της FIFA τόνισε χαρακτηριστικά: «Για να απαντήσω σε όλα τα μηνύματά σας αναφορικά με τις βουβουζέλες, πάντα έλεγα ότι η Αφρική έχει έναν διαφορετικό ρυθμό, έναν διαφορετικό ήχο. Δεν βλέπω να απαγορεύονται οι μουσικές παραδόσεις των φιλάθλων στη χώρα τους. Θα θέλατε να δείτε μια απαγόρευση στις παραδόσεις των φιλάθλων στη δικιά σας χώρα;». 

gazzetta

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

Relax...

Με ήλιο ή χωρίς, το σαββατοκύριακο έφτασε... ώρα να αφήσετε πίσω όλα όσα σας χαλάνε και να την κάνετε με ελαφρά για την πιο κοντινή παραλία... μην φρικάρετε, κάνει κακό... ακόμη και αν δε μπορείτε να φύγετε λόγω υποχρεώσεων ή έλλειψης... μετρητών δεν τρέχει τίποτα! Απλά, ρίξτε μια ματιά στην φωτογραφία, κλείστε τα μάτια και RELAX YOUR MIND!

Καμαρώστε τον...

Να ποιος είναι ο «δημοσιογράφος» από την Πάτρα που ψάρευε ανήλικα παιδάκια από το Facebook για να ικανοποιεί τις αρρωστημένες ορέξεις του! 
Πρόκειται για τον 40χρονο Χρήστο Παρούση που εργαζόταν σε δυο εφημερίδες και ένα ραδιοφωνικό σταθμό της αχαϊκής πρωτεύουσας. Καμαρώστε τον!
Ιδού και το μήνυμα που είχε αναρτήσει στην κεντρική σελίδα του προφίλ του, ακριβώς κάτω από την φωτογραφία του… «Μου αρέσουν τα ταξίδια. Παρέες, φιλίες… Φιλοξενώ και φιλοξενούμε. Χόμπι μου το σινεμά. Βόλτες. Ποτάκι. Καφεδάκι. Βόλτα με μηχανές. Κάνω καλό μασαζάκι… Ελάτε να γνωριστούμε. Πάντα φιλικός και στη διάθεσή σας».
Στην σελίδα του μάλιστα υπήρχε και μια ακόμη περιγραφή της… πολυτάλαντης προσωπικότητα του… «Φιλικός, φιλόξενος, άνετος. Για κουλ καταστάσεις. Έλα στην Πάτρα να με γνωρίσεις καλύτερα... Μου αρέσουν οι παρέες. Φιλίες. Χαβαλές. Διασκέδαση... ταξίδια. Καλό σεξ... Τα υπόλοιπα από κοντά...».
Πίσσα, πούπουλα και βούρδουλα!

Δημοσιογράφος από την Πάτρα οργάνωνε σεξουαλικά όργια με ανήλικους που ψάρευε στο Facebook!


Σεξουαλικά όργια με ανήλικους που ψάρευε από το Facebook οργάνωνε ένας 40χρονος δημοσιογράφος από την Πάτρα που συνελήφθη από αστυνομικούς της Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.
Όπως διαπιστώθηκε, ο δράστης, που κατηγορείται για σωματεμπορία και πορνογραφία ανηλίκων, είχε περισσότερους από 580 φίλους στο Facebook από τους οποίους οι 300 ήταν ανήλικοι από όλη την Ελλάδα.
Ο 40χρονος, έστελνε μηνύματα στα ανήλικα αγόρια και τα προσκαλούσε στο σπίτι του, υποσχόμενος ταξίδια αναψυχής, βόλτες σε νυχτερινά μαγαζιά της Πάτρας αλλά και βραδιές γεμάτες αχαλίνωτο σεξ! Μάλιστα, δεν είχε διαστάσει να αναρτήσει ακόμη και το κινητό τηλέφωνο στο προφίλ του προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι να έρχονται σε άμεση επαφή μαζί του!
Στα σεξουαλικά όργια που οργάνωνε ο παιδεραστής, είχαν συμμετάσχει αγόρια από την Πάτρα, την Λαμία και την Καρδίτσα που σε κάποιες περιπτώσεις φωτογραφίζονταν γυμνά για να ικανοποιούν τις αρρωστημένες ορέξεις του δημοσιογράφου. Ο ίδιος, προκειμένου να διεγείρει και να δελεάσει τους ανήλικους να συνευρεθούν μαζί του προσκαλούσε στα όργια και ανήλικα κορίτσια. Ο δράστης κατηγορείται και για σωματεμπορία καθώς στις ερωτικές συνευρέσεις είχε ως μόνιμο παρτενέρ και έναν ανήλικο που κατάγεται από χωριό του νομού Αχαΐας και μένει μόνος του στην Πάτρα για να παρακολουθεί τα μαθήματα στο Λύκειο.
Άνδρες της αστυνομίας πραγματοποίησαν έρευνα στο διαμέρισμα του δράστη όπου εντόπισαν και κατέσχεσαν σκληρούς δίσκους με υλικό παιδικής πορνογραφίας.
  

Ημερολόγιο παγκοσμίου κυπέλλου...

Κάντε κλικ και κατεβάστε ένα πολύ χρήσιμο ημερολόγιο με όλους τους αγώνες του παγκοσμίου κυπέλλου. Θα σας χρειαστεί…

Το Μουντιάλ σε αριθμούς...

Το 57% των κατοίκων της Νοτίου Αφρικής είναι φτωχοί και το επίσημο ποσοστό της ανεργίας φτάνει το 40%. Στις τάξεις των λευκών η ανεργία δεν ξεπερνά το 4%.

Το δεύτερο υψηλότερο «κατά κεφαλή» ποσοστό ένοπλων ληστειών και δολοφονιών στον κόσμο, μετά την Κολομβία, αλλά το πρώτο στους βιασμούς, διαθέτει η Νότια Αφρική.

Μία στις δύο Νοτιοαφρικανές έχει πέσει θύμα βιασμού.

Πρώτη μαζική πολιτική ομιλία για τον Νέλσον Μαντέλα - μετά την αποφυλάκισή του, το 1990 – είχε δοθεί στο «Σόκερ Σίτι» του Γιοχάνεσμπουργκ, το γήπεδο που θα φιλοξενήσει τον εναρκτήριο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, καθώς και τον τελικό. Είναι το 1ο διεθνές ποδοσφαιρικό γήπεδο που χτίστηκε στη χώρα.

Στα γήπεδα της αφρικανικής ηπείρου θα αγωνιστούν φέτος 736 παίκτες.

Πρώτη κουτουλιά στον Ιταλό Ματεράτσι, το 2006, σήμανε το άδοξο τέλος της καριέρας του Ζινεντίν Ζιντάν. Όλα αυτά στην παράταση του τελικού, στο Βερολίνο.

Τρία Παγκόσμια Κύπελλα έχει κερδίσει ο Πελέ (1958, 1962, 1970) και είναι ο μοναδικός παίκτης που το έχει κατορθώσει.

1986: Ο Ντιέγκο Μαραντόνα σκοράρει με το «Χέρι Του Θεού», το 1ο γκολ της Αργεντινής στον ημιτελικό κόντρα στην Αγγλία. Αργότερα, στο ίδιο ματς, πετυχαίνει και 2ο γκολ, το πιο αξιομνημόνευτο σε Παγκόσμιο Κύπελλο.

165 εκατοστά είναι το ύψος του Άγγλου Άαρον Λένον. Θα είναι ο πιο κοντός παίκτης της διοργάνωσης.

Πρώτο παιχνίδι στην ιστορία των Μουντιάλ, σε ευρωπαϊκό έδαφος, έγινε στις 11 Ιουνίου 1933 ανάμεσα στη Σουηδία και την Εσθονία. Έληξε 6-2 και έγινε στο πλαίσιο των προκριματικών του Μουντιάλ του 1934.

199.850 θεατές, οι περισσότεροι σε αγώνα Παγκοσμίου Κυπέλλου, βρέθηκαν στον τελικό μεταξύ των ομάδων Bραζιλία – Oυρουγουάη που έληξε 1-2, το 1950. Όλα αυτά στο «Mαρακανά», του Pίο ντε Tζανέιρο.

29 χρόνια και 3 μήνες είναι ο μέσος όρος ηλικίας της Βραζιλίας, που είναι η πιο... γερασμένη ομάδα του Μουντιάλ. Παλιόγεροι!

1938: Η χρονιά κατά την οποία - ύστερα από την κατάκτηση του 2ου σερί Παγκοσμίου Κυπέλλου - η Σκουάντρα Ατζούρα βραβεύεται από τον τότε δικτάτορα της Ιταλίας, Μπενίτο Μουσολίνι.

Πρώτη φορά που η «Coca-Cola» ήταν χορηγός σε Μουντιάλ, αποτέλεσε εκείνο της Αργεντινής.

Εννιά φορές ξεκίνησε ο Luis Fabiano στη βασική ενδεκάδα της Βραζιλίας και πέτυχε ισάριθμα τέρματα.

Δύο φορές απείχε η Εθνική μας από προκριματική φάση Μουντιάλ. Η πρώτη ήταν το 1930, στην οποία δεν πήρε μέρος η νεοσύστατη Εθνική Ελλάδας και η δεύτερη το 1950.

Πρώτος Έλληνας που σκόραρε για τη χώρα μας σε Μουντιάλ, ήταν ο Κλεάνθης Βικελίδης. Πέτυχε δύο γκολ στο, εκτός έδρας, 3-1 επί της Παλαιστίνης.

Καλή μας επιτυχία, αδέρφια!

του Σπύρου Σεραφείμ
www.protagon.gr

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

"Θαυματουργή" μπύρα μεγαλώνει το γυναικείο στήθος!


ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΓΕΡΑ ΒΥΖΙ@
Νιώθετε άβολα όταν βγαίνετε στην παραλία και βλέπετε δυο καλοσμιλεμένα στήθη να λιάζονται υπερήφανα στην διπλανή ξαπλώστρα; Δεν είδατε ποτέ κανένα επεισόδιο του Baywatch γιατί σας την έσπαγαν τα extra large προσόντα της Pamela; Νιώθετε άβολα που όλοι οι άνδρες σας κοιτάνε μόνο στα μάτια; Είστε έτοιμες να τα σκάσετε χοντρά προκειμένου να γεμίσει το άδειο μπούστο σας;

Ηρεμήστε… Η εποχή των πλαστικών επεμβάσεων και των αυξητικών στήθους ανήκουν πλέον στο παρελθόν! Το μόνο που έχετε να κάνετε για να μεγαλώσετε τα μικροσκοπικά  «κερασάκια» σας είναι να ανοίξετε το ψυγείο, να πιάσετε μερικά μπουκάλια παγωμένη μπύρα «Bohza» και να τα πιείτε μονοκοπανιά!
Μπορεί να ακούγεται… γελοίο αλλά στη γειτονική Βουλγαρία, όπου και παράγεται η συγκεκριμένη μπύρα, εκατοντάδες γυναίκες δήλωσαν πως μετά από μερικές βδομάδες κατανάλωσης «Bohza» είδαν το στήθος τους να μεγαλώνει με εντυπωσιακά γρήγορους ρυθμούς! Μάλιστα κάποιες από αυτές ανέβηκαν ακόμη και δυο νούμερα σουτιέν!
Οι παρασκευαστές της «θαυματουργής» μπύρας υποστηρίζουν πως την έχουν ζυμώσει με τέτοια υλικά (σταρένιο αλεύρι και μαγιά) ώστε να αυξάνεται ο όγκος του γυναικείου στήθους ενώ οι εκπρόσωποι της ζυθοποιίας δήλωσαν πως δεν χρειάστηκε να κάνουν τεστ για να τσεκάρουν την αποτελεσματικότητα της «Bohza» αφού τα αποτελέσματα μιλούσαν από μόνα τους!
Μην το σκέφτεστε καθόλου! Φύγετε σφαίρα για Βουλγαρία, καταναλώστε άφθονη μπύρα «Bohza» και δείτε το μέχρι πρότινος ανύπαρκτο στήθος σας να… τουμπανιάζει! Ακόμα κάθεστε;

Warning: Η υπερβολική κατανάλωση μπύρας «Bohza» από άνδρες, εκτός από τα βυζι@ είναι βέβαιο πως θα τουμπανιάσει και την κοιλιά! Στανταράκι!

Μια μέρα καθαρός

Τον χάζευα ενώ με πλησίαζε. Κομψότατος όπως πάντα, με το Hermes γιλέκο του και τα μανικετόκουμπα, να μοσχοβολάει τη γνώριμη κολόνια του. Φιληθήκαμε στην είσοδο ενός νεοκλασικού σπιτιού στα Πετράλωνα. Δημοφώντος και Υπερίωνος 1. Τόπος συγκέντρωσης των ΝΑ (Ναρκομανείς Ανώνυμοι). «Ένα νεοκλασικό σπίτι έχουμε πάλι για φόντο» του είπα και του χάιδεψα την πλάτη… Όπως πριν από 20 χρόνια. Στην αρχή σχεδόν της γνωριμίας μας… Σ΄ένα νεοκλασικό στο κέντρο της Αθήνας. Μόνο, που οι συνθήκες τότε, ήταν πολύ διαφορετικές.
Ο Βασίλης ήταν ναρκομανής. Τελειωμένος! Τον είχαν συλλάβει, πέρασε την ξεφτίλα του κρατητηρίου και όλα τα σχετικά και ενώ ήταν μέσα στα γραφεία της Γενικής Ασφάλειας πήδηξε από τον 3 όροφο. Μόλις το έμαθα, έσπευσα να τον επισκεφτώ στο νοσοκομείο, με την ευκολία του ανθρώπου που είναι εκτός κυκλώματος και δεν έχει τίποτα να φοβηθεί . Θυμάμαι τον αστυνόμο έξω από την πόρτα του δωματίου του, τη λέξη «κρατούμενος» να ηχεί παράταιρα, την έκπληξη του Βασίλη για την επίσκεψη, την ντροπή, το αδιέξοδο στο βλέμμα του… Γιατί πήγα; Μόλις μια εβδομάδα μετρούσε η γνωριμία μας… «Δεν πιστεύω στους κεραυνοβόλους έρωτες αλλά στις κεραυνοβόλες φιλίες» μου είχε πει κάποτε ο Γιώργος Παπαστεφάνου σε μια συνέντευξη. Μάλλον είχε δίκιο. Η επόμενη σκηνή παίχτηκε στο σπίτι του, οδός Ασκληπιού. Ο Βασίλης μέσα στον απόλυτο γύψο, καθώς είχε σπάσει ότι διέθετε σε κόκαλο και η μάνα του όρθια στο πλάι του με τα χέρια διπλωμένα στο στήθος. Γλυκιά, πονεμένη Παναγία σε Βυζαντινή εικόνα…Τα παντζούρια κλειστά, ψωφόκρυο, μια σόμπα σβηστή στην άκρη. Ο Βασίλης μας σύστησε και ίσως για να «σκουντήσουμε» τη στιγμή, εκείνη έτριψε τις παλάμες της και είπε «σαν να ζέστανε λίγο το σπίτι!» . Μετά κοντοστάθηκε, χαμογέλασε και συμπλήρωσε «είναι που μπήκαν άνθρωποι».
Έναντι μελλοντικών κερδώνΠαρά τις περιπέτειες… Αν κλείσω τα μάτια μου και μου πεις το όνομα «Βασίλης» θα έρθει αμέσως στο μυαλό μου η λέξη «εκλεκτός». Και μαστουρωμένος κομψός πάλι ήτανε. Η μάνα του καθαρίστρια αλλά εκείνος λόρδος. Όχι από ψώνιο αλλά από έμφυτη αγάπη για το ωραίο (για το οποίο μάλιστα ξόδευε «έναντι μελλοντικών κερδών»). Κάποτε ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης, σε μια συνέντευξή του είπε «έλεγα στους βασανιστές μου ανακρίνετέ με, βασανίστε με, σκοτώστε με αλλά στον πληθυντικό». Αχ βρε Βασίλη …Πώς σου πάει αυτή η φράση …Ο Βασίλης ήταν εκλεκτός εκ γενετής .
Μετά χαθήκαμε αλλά πάντα ενδιαφερόμουν να μαθαίνω νέα του. Όλα έδειχναν ότι ο Βασίλης ήταν μια χαρά… Καθαρός! Την είχε σκαπουλάρει… Μάλλον όχι απλώς σκαπουλάρει… Είχε ανθίσει! Δούλευε, έβγαζε χρήματα, πλήρωνε τις υποχρεώσεις που είχε δημιουργήσει (δεδομένου ότι το -έναντι μελλοντικών κερδών- , είχε μετατραπεί σε βαρβάτα χρέη), έχαιρε απόλυτου σεβασμού και αναγνώρισης στο επαγγελματικό του χώρο, έδρεπε δάφνες…Σωστό παράδειγμα! Όποτε τον συναντούσα τον ξεμάτιαζα στα κρυφά όπως συνηθίζουν οι ελληνίδες μαμάδες. Τα πράγματα στο μυαλό μου ήταν απλά… Ο Βασίλης ήταν κάποτε ναρκομανής, τα κατάφερε και είναι καθαρός. Πανεύκολα και απλούστατα… Έρμη απονήρευτη Ρέα! Μέχρι που κάποια στιγμή, διαπίστωσα ότι ο Βασίλης, αν και χρόνια «καθαρός» συνέχιζε να επισκέπτεται ανελλιπώς την ομάδα των Ν.Α Ναρκομανείς Ανώνυμοι γιατί όπως μου εξήγησε «ποτέ δεν δικαιούσαι να πεις ότι ξεμπέρδεψες με τα ναρκωτικά». Άρχισα λοιπόν να τον ρωτάω περισσότερα για το πρόγραμμα των ΝΑ και τα βήματα της σωτηρίας του.. Και όταν τον παρακάλεσα να παρακολουθήσω μια συνάντησή τους δέχτηκε πρόθυμα να με βοηθήσει να «εισχωρήσω».

Πρώτο βήμαΉταν Δευτέρα. Ανοιχτές οι πόρτες των ΝΑ για το κοινό. Ο καιρός ανοιξιάτικος, τα παράθυρα του νεοκλασικού ορθάνοιχτα. Ένας ένας μαζεύονταν. Νέοι άνθρωποι οι περισσότεροι ή μάλλον απίστευτα νέοι …Γαμώτο! Αγκαλιάζονταν μεταξύ τους. Όλοι με ένα συγκεκριμένο τρόπο. Σφιχτοδεμένα και τραμπαλίζοντας μερικά δευτερόλεπτα ο ένας πάνω στο βάρος του άλλου. Η ζωή τους έτσι κι αλλιώς μια τραμπάλα. Μια πάνω, μια κάτω… Βοήθα Θεέ μου να ισορροπήσει! Καθώς στην αρχή, από αμηχανία, δυσκολεύομαι να τους κοιτάξω στα μάτια μελετάω τα παπούτσια τους… Μεγάλος καταδότης της κοινωνικής τάξης του ανθρώπου. Διαπιστώνω αυτόματα ότι σ΄ αυτό το χώρο χωράνε οι πάντες! Μια κοινωνία που συμβιώνει πέρα από οικονομικές ή κοινωνικές ή φυλετικές διαφορές. Περίεργα «υγιής» … (Ακούγεται αστείο αλλά σε αυτό τον χώρο θα ζήσω περισσότερες στιγμές υγείας απ΄ότι στον απ΄έξω) . Και μετά το βλέμμα ανεβαίνει διστακτικά στα μάτια. Στον καθρέφτη της ψυχής …Άλλα γελαστά , άλλα πονεμένα , άλλα θολά, μερικά μαστουρωμένα, πολλά γαλήνια, πολλά αγριεμένα. Γιατί ματάκια μου; Μόνο που τα «γιατί» δε σώζουν…Η αίθουσα γεμάτη, η ώρα 8.00 και η συνάντηση αρχίζει με μια συγκεκριμένη ιεροτελεστία. Σεβόμενη απόλυτα την ανωνυμία τους αλλά και εκτιμώντας τον αγώνα που κάνουν, για τις ανάγκες αυτής της παρουσίασης θα αναφέρομαι στους ομιλητές με νούμερα. Ο 1 παίρνει το λόγο «Είμαι ο 1 και είμαι ναρκομανής. Αρχίζοντας θα κάνουμε ενός λεπτού σιγή για τον ναρκομανή που υποφέρει και αυτόν που έχει πεθάνει» .

Μετά κάποιος άλλος θα διαβάσει αποσπάσματα από το Λευκό Βιβλιαράκι που γι΄αυτούς είναι ευαγγέλιο. « Δεν χρειάζεται να σκεφτούμε ποιος είναι ναρκομανής. Ξέρουμε. Ζούσαμε για να παίρνουμε και παίρναμε για να ζούμε. Το ΝΑ είναι μια μη κερδοσκοπική αδελφότητα. Είμαστε ναρκομανείς σε ανάρρωση που συναντιόμαστε τακτικά για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο να μείνουμε καθαροί. Είναι ένα πρόγραμμα πλήρους αποχής από τα ναρκωτικά. Δεν συνδεόμαστε με κανέναν άλλο οργανισμό, δεν έχουμε έξοδα εγγραφής, εγγυήσεις να υπογράψουμε ή υποσχέσεις να δώσουμε σε κανένα. Ο νεοφερμένος είναι το σπουδαιότερο πρόσωπο σε οποιαδήποτε συγκέντρωση.

Έχουμε μάθει από την ομαδική μας εμπειρία ότι αυτοί που συνεχίζουν να έρχονται τακτικά στις συγκεντρώσεις μένουν καθαροί. Είμαστε εδώ γιατί βλάψαμε πολλούς ανθρώπους αλλά περισσότερο απ΄ όλους βλάψαμε τον εαυτό μας . Εάν είσαι σαν κι εμάς, ξέρεις ότι ένα είναι πάρα πολύ και χίλια δεν είναι ποτέ αρκετά. Το σκεπτικό ότι το αλκοόλ δεν είναι ναρκωτικό έχει οδηγήσει πολλούς σε υποτροπή . Οι ΝΑ νοιώθουμε ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζουμε την αρρώστια του εθισμού είναι ρεαλιστικός και πρακτικός γιατί η θεραπευτική αξία ενός ναρκομανή που βοηθάει έναν άλλο ναρκομανή δεν έχει παράλληλο» . Μετά κάποιος θα διαβάσει τον δωδεκάλογο των ΝΑ ή αλλιώς τα 12 βήματα όπως τα λένε τρυφερά . Ας αναφέρουμε το πρώτο που είναι πολύ σημαντικό « Παραδεχτήκαμε ότι είμαστε ανίσχυροι ως προς τον εθισμό μας και η ζωή μας είχε γίνει ακυβέρνητη».
Και μετά άρχισαν οι εκμυστηρεύσεις, οι μονόλογοι… Τι μονόλογοι!
-Είμαι ο 3 και είμαι ναρκομανής. Στη ζωή μου είχα πολλούς τρόπους «να βολευτώ» αλλά κάποτε τελείωσαν κι αυτοί κι έμεινα ακυβέρνητος πολλά χρόνια. Ήμουν συνέχεια δυστυχισμένος και ψεύτης. Επιβίωνα πιασμένος από τα ελαττώματά μου. Κι όταν καθάριζα, γιατί έχω περάσει από πολλά στάδια, ήταν πάλι χειρότερα από κόλαση γιατί πώς να το πω… Δεν άντεχα να είμαι μέσα στα παντελόνια που φορούσα. Κι έλεγα κατά διαστήματα «άντε ένα τσιγαράκι, δεν πειράζει» και μετά έπινα τον κ*λο μου. Δεν είχα δουλέψει δηλαδή με τον εαυτό μου. 34 χρόνια πιανόμουν από τ΄αρ*ίδια μου για να δικαιολογήσω την ύπαρξή μου. Την υποτροπή δεν την εύχομαι ούτε στον εχθρό μου. Μετά το τελευταίο γαμ*σι λοιπόν , αποφάσισα να δουλέψω αυτό το πρώτο βήμα. Τώρα πια, για πρώτη φορά είμαι αυτοσυντήρητος. Μπορώ και αντέχω. Μου πήρε πολλά χρόνια. Τελικά είναι μια διαδικασία ωρίμανσης. Ξέρω πια σε τι είμαι ανίσχυρος και τ΄ αποφεύγω»
-Είμαι ο 4 και είμαι ναρκομανής. 1 μήνα από υποτροπή μετά από 9 χρόνια καθαρός. Όσο θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια πιστεύω ότι ήμουν ναρκομανής πριν γίνω. Έκλεβα λεφτά από τους γονείς μου, τσακωνόμουν. Λειτουργούσα με θυμό που έκρυβε θλίψη. Τα ναρκωτικά λοιπόν στην αρχή ήταν φάρμακο. 8 χρόνια πρέζα, 11 με ναρκωτικά. Μέχρι που χτύπησα πάτο. Πήγα για αποτοξίνωση και εκεί στη κλινική έμαθα για τους ΝΑ. Άρχισα να πηγαίνω στην ομάδα αλλά συγχρόνως δεν ήμουν καλά. Φοβόμουν και τον ίσκιο μου. Άρχισα και ψυχοθεραπεία. Άρχισα να τα βρίσκω με τον εαυτό μου. Μάλιστα σπούδασα και ψυχολογία και ήμουν άριστος φοιτητής. Για 9 χρόνια καθαρός. Αλλά μετά ξέκοψα από την ομάδα. Πίστεψα ότι ήμουν Ο.Κ. Ξέκοψα από το κοπάδι …Άρχισα με αλκοόλ για δήθεν κοινωνική προσέγγιση. Άρχισα να γίνομαι αυτοκαταστροφικός. Μετά πήγα στην Ομόνοια και άρχισα περιστασιακή χρήση. Τότε κατάλαβα… Δεν ήθελα να χαλάσω ότι είχα κάνει, ότι είχα καταφέρει. Έσκυψα το κεφάλι κάτω και ήρθα. Αισθάνομαι ότι ανήκω εδώ. Είμαι πια 1μιση μήνα καθαρός. Άρχισε πάλι η επικοινωνία με τον εαυτό μου. Το πρώτο βήμα. Το είναι τελικά η βάση.
- Είμαι ο 5 και είμαι ναρκομανής. Είμαι καθαρός 1 χρόνο αλλά έχω ξεκινήσει μια εξάρτηση πια από τον τζόγο. Γιατί ρε γαμώτο; Δε μπορώ να καταλάβω τι συμβαίνει Θυμώνω με τον εαυτό μου. Γιατί ρε πούστη μου να είμαι τόσο ανίσχυρος; Κόβω τον τζόγο, αρχίζω με γυναίκες. Επί πληρωμή, δε γουστάρω δεσμεύσεις και τέτοια. Δεν θέλω αγάπες. Αλλά αν είναι όντως, αυτό που θέλω, γιατί δεν νιώθω καλά; Τι μου φταίει; Θα το βρω! Δε θέλω να μιλήσω άλλο.
- Είμαι ο 6 και είμαι ναρκομανής. 5 μήνες καθαρός. Σήμερα μου μίλησε μια γυναίκα γλυκά και είναι όλη η μέρα μου ωραία. Αλλά γαμώτο μου, μπορεί να κυλάει η μέρα επειδή μου μίλησε μια γυναίκα; Δε στηρίζομαι ακόμα στα πόδια μου και τσατίζομαι γι αυτό. Μου τη σπάει γαμώ το μπελά μου!
-Είμαι ο 7 και είμαι ναρκομανής. 2 χρόνια καθαρός και είμαι αισιόδοξος. Θα μου πεις εγώ και στα κρατητήρια αισιόδοξος ήμουν. Πριν από λίγο βέβαια άκουσα το παλικάρι… Μετά από 9 χρόνια καθαρός! Ρε γαμώτο… Φρικάρησα αλλά κι αυτό μάθημα είναι. Σας ευχαριστώ γιατί όποτε έρχομαι εδώ συνειδητοποιώ ότι, αφού μπορείτε εσείς, μπορώ και εγώ. Δεν είναι η ζωή μου μες την ευτυχία αλλά είναι καλλίτερα απ΄ότι ήταν μέσα στη μαστούρα. Πώς να το πω; Χωράω πια στον εαυτό μου. Είμαι αισιόδοξος!
-Είμαι ο 8 και είμαι ναρκομανής. Είμαι 10 χρόνια καθαρός. Πολλές στιγμές αμφιταλαντεύτηκα, έφτασα στο τσακ. Τελικά ξέρω ότι πρώτα θα πεθάνω και μετά από μερικά λεπτά ίσως φύγει η εξάρτηση αφού μου κλείσει ενδεχομένως για μια φορά ακόμα προκλητικά το μάτι. Αλλά πλέον μπορώ και αντέχω . Είμαι 10 χρόνια καθαρός και σας ευχαριστώ.
ΓενέθλιαΜια κοπέλα στο βάθος της αίθουσας δε μίλησε. Τα χέρια της έτρεμαν, το βλέμμα αλλού, κατά διαστήματα κοιμόταν. «Δεν έχει σημασία είπε το φιλαράκι μου. Αρκεί που ήρθε! Έστω και σ΄ αυτήν την κατάσταση. Όλοι κάπως έτσι πρωτοήρθαμε».Το 1 που συντόνιζε τη συνάντηση ρώτησε «Είναι κανείς που θέλει να γιορτάσει σήμερα γενέθλια ;» Δυο χέρια σηκώθηκαν. «Είμαι το 20 και είμαι ναρκομανής. Γιορτάζω 4 μήνες καθαρή!» Όλοι άρχισαν να χτυπάνε παλαμάκια. Μέχρι που σηκώθηκε ένα πανέμορφο αγόρι και στάθηκε προσοχή…. Σαν σε έπαρση σημαίας ζωής… «Είμαι το 30 και είμαι ναρκομανής. Γιορτάζω μια μέρα καθαρός».Τα μάτια όλων λάμψανε. Χειροκροτούσαν σαν τρελοί. Σφύριζαν, τον αγκαλιάζανε… Για φαντάσου! Μια κοινότητα που ξέρει να γιορτάζει τη μια μέρα… Μετά σηκώθηκαν για την Προσευχή. «Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δέχομαι τα πράγματα που δεν μπορώ ν΄αλλάξω. Το κουράγιο ν΄αλλάξω αυτά που μπορώ και τη σοφία να γνωρίζω τη διαφορά» .ΑπογραφήΤον Βασίλη, ισχυριζόμουν ότι τον ξέρω 20 χρόνια. Τελικά μόνο μετά από εκείνη τη συνάντηση τον γνώρισα αληθινά... Υπερίωνος και Δημοφώντος 1 στα Πετράλωνα. Φεύγοντας τον φίλησα και του μίλησα στον πληθυντικό … «Μπα τι έπαθες ξαφνικά;» αναρωτήθηκε «Βασίλη μου, ευλογημένες οι σχέσεις μας με ανθρώπους που ξεκινάνε από τον ενικό για να καταλήξουν στον πληθυντικό. Σήμερα που κατάλαβα πόσο αγώνας χρειάζεται για την απεξάρτηση, νιώθω την ανάγκη να πω σε σένα και σε όσους αγωνίζονται …«Χάρηκα που σας γνώρισα ! Μη σταματήσετε ποτέ τον αγώνα! Είστε μοναδικοί, σπουδαίοι, αξιοθαύμαστοι! Γιατί πόσοι νομίζετε άνθρωποι έχουν σκεφτεί ή τους έχει προτρέψει μια ομάδα να κάνουν «μια ερευνητική και άφοβη ηθική απογραφή του εαυτού τους » ;Και το άντεξαν, ρε γαμώτο….Το άντεξαν!


της Ρέας Βιτάλη

Εισαγγελέας για τα επεισόδια στο ΣΕΦ!


Επείγουσα προκαταρκτική εξέταση για τα θλιβερά επεισόδια που προκάλεσαν οι οπαδοί (;) του Ολυμπιακού στο ΣΕΦ κατά την διάρκεια του 4ου τελικού μπάσκετ άσκησε ο αθλητικός εισαγγελέας Πειραιά.
Ο Ηλίας Κωνσταντόπουλος πραγματοποίησε αυτοψία στο λεηλατημένο γήπεδο καθώς θεωρεί ότι τα επεισόδια ήταν υποκινούμενα! Το «από ποιους υποκινήθηκαν» βέβαια είναι ένα ερώτημα που πολύ δύσκολα θα απαντηθεί- όσες έρευνες  και αν πραγματοποιηθούν- καθώς σε ανάλογες περιπτώσεις του παρελθόντος αντίστοιχες ενέργειες οδήγησαν στο απόλυτο τίποτα!
Φυσικά, δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να πάρει χαμπάρι πως οι «ερυθρόλευκοι» ήταν έτοιμοι να κάνουν μπάχαλο το ματσάκι ακόμη και αν κέρδιζαν αφού πίστευαν πως η ομάδα τους ήταν χαμένη από χέρι έστω και αν η σειρά των τελικών οδηγούσε σε πέμπτη αναμέτρηση! Άλλωστε, μέρες πριν το παιχνίδι, οι φίλοι των γηπεδούχων έβγαιναν στα ραδιόφωνα και απειλούσαν θεούς και δαίμονες ενώ αρκετές φυλλάδες φόρτιζαν το ήδη τεταμένο κλίμα με εμετικούς τίτλους και άθλια πρωτοσέλιδα. Δεν μας είπαν όμως... και που τα κάνανε, τι κερδίσανε; 

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

30 αργύρια για την Αλίκη (3)

Kλείνοντας την πόρτα του διαμερίσματός της στη Στησιχόρου, η Αλίκη είπε μια λέξη.«Φοβάμαι...»«Τί;» την ρωτάω.«Το μετά.»Δάκρυσε. Μου ανέβηκε ένας κόμπος στον λαιμό.
Η Αλίκη, τελευταία φορά, βγήκε από το σπίτι της οδού Στησιχόρου, το πρωί της 21ης Μαίου 1996. Κωνσταντίνου και Ελένης. Με κατεύθυνση το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών. Βγαίνοντας από το γκαράζ με το αυτοκίνητο, πήδησε πάνω στο παρμπρίζ, μια μαύρη γάτα. Ποιός ξέρει τι σκέφτηκε εκείνη την ώρα η Αλίκη. «Φοβάμαι» άραγε;
Πάντως στην γραμματεία του νοσοκομείου, έδωσε το όνομα της Λίζας Παπασταύρου. Εκείνης που τραγουδούσε το 1959, στην Finos Film, το “Το γκρίζο γατί».
****
Η μοναδική φορά, που ξεστόμισε τη λέξη -πλαγίως- της αρρώστιας της, ήταν όταν την επισκέφτηκε στο δωμάτιο της, ο Μίκης Θεοδωράκης.
«Εμείς οι δυο, έχουμε ένα κοινό. Είμαστε και οι δυο, Καρκίνος.»

************************
Στους δυο μήνες που έλειψε από το σπίτι, το καράβι έμενε ακυβέρνητο. Η Νότα έλειπε. Δεν τα πήγαιναν καλά τον τελευταίο καιρό, στη Θεσσαλονίκη. Κάτι της έκρυβε και την θεωρούσε υπεύθυνη για κάτι άλλο.Έξω από την πόρτα του δωματίου στο νοσοκομείο, τα μισά κοράκια φτιάχνουν λίστες καλεσμένων για την κηδεία και τα υπόλοιπα κοράκια στην Στησιχόρου στήνουν χορό. Μακάβριο και χυδαίο, πιο πολύ κι από τον χορό του Θανάτου.Η Αλίκη, χλωμή και αδύναμη στο κρεβάτι του δωματίου, ελπίζει ότι θα επιστρέψει γρήγορα στο Θεολόγο, να ξεκουραστεί.
*****
Λέγεται πως το πρώτο βράδυ του δημοσίου προσκυνήματος στη Μητρόπολη, το ασανσέρ της Στησιχόρου, ανεβοκατέβαινε μανιωδώς. Μέσα σε αυτό, κάποιες φορές, υπήρχαν μαύρες σακκούλες σκουπιδιών με ασημικά. Ο επαναλαμβανόμενος θόρυβος μέσα στη νύχτα, ξυπνάει τους ιδιοκτήτες των κάτω ορόφων. Αμέτρητες σακκούλες με ρούχα, προσωπικά αντικείμενα, κασέτες και φωτογραφίες, που δεν θα πρεπε να παραπέσουν.
Ήδη ήταν γνωστό, ότι διάφοροι, έχωναν στις ιδιωτικές επισκέψεις στις τσάντες τους, ασημένια μαχαιροπήρουνα και πολύτιμα μικροαντικείμενα, που της άρεσε να φέρνει από το εξωτερικό.
Ανοίγονται για πρώτη φορά, οι βαλίτσες από την Αμερική. Είναι γεμάτες καινούργια πανάκριβα καλλυντικά. Η Αλίκη ελπίζει.
«Μου δίνεις ένα χρόνο ζωής;» ρωτάει το γιατρό.Πέφτει ο φάκελος με τις εξετάσεις, από το χέρι του Αμερικανού γιατρού.
Ενημερώνει τους συγγενείς, πως πρέπει άμεσα να αποφασίσουν, πού θέλουν να αφήσει την τελευταία της πνοή. Η κατάσταση είναι τραγική. Της απομένουν μερικά, αν όχι ένα εικοσιτετράωρο. Τους διαψεύδει όλους. Η ολόχρυση της καρδιά (ακόμη και το ''κόσμημα-καρδιά'', της είχαν κλέψει πριν από λίγο καιρό) χτυπάει για άλλους 2 ολόκληρους μήνες.Η τελευταία φωτογραφία της Αλίκης, είναι του Κλεισθένη. Στο νοσοκομείο. Εκεί δίνει και μια τελευταία εντολή.Πάνω στην φωτογραφία γράφει...
******
Το Νοέμβριο του 2008, παρουσιάζεται στην Αθηναίδα μια έκθεση κοστουμιών της Αλίκης Βουγιουκλάκη από πρωτοεμφανιζόμενη αστική εταιρία « Το πιο λαμπρό αστέρι» (Ο εμπνευστής της προφανώς έχει τρελλή έμπνευση...) . Μέσα σε αυτήν, παρουσιάζεται και ένα εκτρωματικό κέρινο ομοίωμα της Αλίκης.
Η έκθεση θυμώνει πολλούς ανθρώπους του θεάτρου, που την επισκέπτονται.
Δεν είναι αυτό η Αλίκη.
Το κοστούμι της Εβίτας, είναι αντίγραφο.
«Το πρωτότυπο ποιός το έχει;» Ακούγεται από κάπου στα εγκαίνια.
Ο Γιάννης δεν μπορεί να απαντήσει. Οι διοργανωτές είναι θαυμαστές της Αλίκης. Στην κατοχή τους, βρίσκονται με μυστήριο τρόπο, αμέτρητες φωτογραφίες και αρχειακό υλικό της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Στο «παράξενο» στήσιμο αυτής της έκθεσης, αρνείται να παραστεί η οικογένεια της Αλίκης Βουγιουκλάκη.Ο Αντώνης και ο Τάκης, τα αδέλφια της.
***
ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ
- Είδα πέρυσι στο Κολωνάκι τη Ν. Μου είπε πως ο Γ. την έδιωξε πάνω από χρόνο, από το σπίτι στο Ψυχικό. Έξωση.
- Αχαριστία. Ξέρεις ότι αυτή γυναίκα που τον μεγάλωσε είναι 90 χρονών, έχει χάσει πάνω από 10 χρόνια το γαλλικό της διαβατήριο, αύριο να πεθάνει, δεν θα μπορεί να την θάψουνε. Ούτε ένσημα, ούτε σύνταξη. Δεν πρόλαβε βλέπεις, η συγχωρεμένη να την αποκαταστήσει. Είχε πάρει προτεραιότητα η άλλη κυρία. Με σπίτι στη Νέα Σμύρνη τώρα. Που μένει τώρα η Ν.;
- Της είχε παραχωρήσει ένα διαμέρισμα στη Μηλιώνη, η Ν. Λε. Τώρα μαθαίνω είναι στο Γηροκομείο.
- Και πριν πώς ζούσε;
- Καθάριζε ένα γραφείο ενός γιατρού, στα Βριλήσια. Και σιδέρωνε σ’ ένα - δυο σπίτια. Από τι να ζούσε;
- Α ρε καϋμένη Ν. Σήκω πάνω, κάτσε κάτω, μια ζωή. Πήγαινε να πάρεις το Γ. από το σχολικό, πήγαινε το σκύλο βόλτα, πήγαινε να πάρεις της κυρίας καλσόν, πήγαινε να πληρώσεις το λογαριασμό, κατέβασε τον Γ. θέατρο, ανέβασε τον Γ. σπίτι. Αχαριστία. Αδικία. Μεγάλη αδικία. Και του κοριτσιού που έφυγε και της γριούλας που επιμένει. Καταραμένο σπίτι.
- Καταραμένο δεν λες τίποτα. Από την αγορά του. Την ανταλλαγή του δηλαδή. Καλύτερη δηλαδή ήταν η Grace Kelly; Βασιλιά δεν παντρεύτηκε κι αυτή;
- Έχω να περάσω από αυτό τον δρόμο 15 χρόνια τώρα. Κι όταν περνάω απότον Εθνικό κήπο πιάνεται η καρδιά μου. Να δες, ακόμα στην τσάντα, έχω το τελευταίο της κραγιόν. Ενθύμιο.
- Άσε μας ρε Α. Με το κραγιόν της νεκρής. Με τα πράγματά της . Πάει, πέθανε.
- Ε δεν ήταν όποια κι όποια.
- Ξέρεις πως πριν καιρό, πίσω από το Χίλτον, αδειάζανε άλλη μια αποθήκη με πράγματά της, στα σκουπίδια; Περνούσα από το παρκάκι και βλέπω κάτι καρέκλες. Λεω, ρε συ...αυτές είναι από το σαλόνι της. Παραδίπλα μια κούτα με αποκόμματα από εφημερίδες του ’70, περιοδικά ΦΑΝΤΑΖΙΟ, όργανα γυμναστικής, πικ απ. Κι εκεί που πάω να ανοίξω το πικ απ, να δω ποιος δίσκος ήταν μέσα, με βουτάει από τον ώμο ένας γύφτος.
«κυρία, το μηχάνημα είναι δικό μου, το άφησα να ξεκουραστεί λίγο,
αν τες, πάρε αυτό.»
Και μου δίνει ρε συ, ακυρωμένο το βιβλιάριο καταθέσεών της, από την Εθνική Τράπεζα. Ρε τρελάθηκα σου λέω. Τρελάθηκα. Μύριζαν ακόμα Miss Dior οι σελίδες του.
- Αδικία. Αδικία. Δεν τα έζησα; Δεν έκλαψα; Δεν πέταγα σακκούλες τα παπούτσια στους κάδους από το σπίτι εντολή του Γ., να μην τα πάρει καμμία; Δεν είδα να φεύγουν τις μέρες του νοσοκομείου, μέσα σε γυναικείες τσάντες, κρέμες ημέρας, κρέμες νυκτός, χρυσά στυλό, μανικετόκουμπα, γυαλιά ηλίου, κοσμήματα, ασημένιες κορνίζες; Τόσα ρούχα. Οι γούνες. Δεν είδα να αδειάζουν τα υπόγεια, από τις προσωπικές φωτογραφίες και όλα τα ενθύμια μιας ζωής; Τα «άλμπουμ». Τα «άλμπουμ» της. Αδικία.
- Αυτός δεν έχει τίποτα τώρα, έτσι;
- Έτσι. Τα πιο πολλά, τα έχουν άλλοι. Κι αυτοί που φάγανε τότε, από τις θυρίδες κι αυτοί που τρώνε τώρα. Για τα τριάκοντα αργύρια.
***
Κάπου σχολιάζεται ότι τα πράγματα της Αλίκης βρίσκονται και σε άλλα σπίτια. Κι αρνούνται να τα παραδώσουν. Που; Σε ποιόν;Το σίγουρο είναι ότι, κάτι συμβαίνει. Στα δημοσιογραφικά γραφεία λέγονται... τέρατα, κάποια στόματα άνοιξαν και έχουν να πουν πολλά και ανατριχιαστικά και κάποιοι που ξέρουν το παρασκήνιο, λένε πως κάτι βρωμάει στην ιστορία της μεγάλης λεηλασίας.
Είναι νωρίς, όμως, ακόμη για περισσότερα...

Σε παρακαλώ, μην αυτοκτονήσεις

Διαβάζω στην Καθημερινή ότι η δίωξη ηλεκτρονικού εγκλήματος, μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2010, απέτρεψε την αυτοκτονία επτά ανηλίκων, ηλικίας κάτω των 17 ετών. Οι λόγοι άσχετοι με νεανικές ερωτικές απογοητεύσεις ή κακή απόδοση στο σχολείο. Αυτά τα παιδιά σκέφτηκαν να δώσουν τέλος στη ζωή τους, για «ενήλικες» λόγους. Οικονομική ανασφάλεια, ανεργία, διαπροσωπικές σχέσεις. Στη χώρα μας το 2009 αυτοκτόνησαν 20 άνθρωποι. Το 2010 αναμένεται να είναι περισσότεροι. Ανάμεσά τους ήταν μακροχρόνια άνεργοι, επιχειρηματίες σε αδιέξοδο, αλλά όχι μαθητές. Πληροφορίες θέλουν πρώτα σε πωλήσεις φάρμακα τα αντικαταθλιπτικά. Θυμάμαι καλά ότι πριν από δύο τρία χρόνια η κατάθλιψη ήταν must στον καλλιτεχνικό χώρο και όχι μόνο. Πλήθη επωνύμων βάραγαν κι από μια κατάθλιψη την ίδια στιγμή που φωτογραφίζονταν με πλατιά χαμόγελα σε κοσμικές συγκεντρώσεις. Λίγο μετά έσκασαν μύτη τα EMO. Τα παρακολουθούσα και σκεφτόμουν ότι ένας άνθρωπος με μελαγχολία, δεν είναι δυνατόν να έχει τη (μαύρη έστω) διάθεση να περνάει με gel τη φράντζα μέχρι να του κλείσει το ένα μάτι ή να βάζει σχολαστικά μαύρο μολύβι γύρω απ’ το βλέφαρο και τα χείλη. Σήμερα, όλο αυτό γύρω μου έχει αλλάξει. Στις βόλτες μου βλέπω όλο και λιγότερα EMO, στις συνεντεύξεις που διαβάζω η κατάθλιψη έπαψε να είναι μόδα. Στις βόλτες μου πια με λύπη συνειδητοποιώ μελαγχολικά εφηβικά πρόσωπα. Στις κουβέντες τους νιώθω πως η αξιοπρέπειά τους δοκιμάζεται και δοκιμάζεται μαζί και η αξιοπρέπεια εμάς των μεγάλων που δεν μπορούμε να τους πούμε πως είναι μια γαμ*φάση που θα τελειώσει τότε συγκεκριμένα. Μάλλον λοιπόν, καλός λόγος για αυτοκτονία είναι να συνειδητοποιείς πως υπάρχουν 16άρικα με σπυριά στη μούρη και μαύρη διάθεση.
Εμείς όταν ήμασταν μικρά λέγαμε: «όταν θα μεγαλώσω θα γίνω ναύτης… ή θα γίνω πριγκίπισσα… ή θα γίνω σταρ, μεγάλη σταρ», τα παιδιά σήμερα δεν έχουν αυτήν την πολυτέλεια. Πριν από μέρες η 5χρονη κόρη της φίλης μου, με ρωτούσε αν βρίσκουν εύκολα δουλειά οι «αστροναύτισσες»! Γέλασα πολύ αλλά πιστέψτε με δεν χάρηκα καθόλου… *Γραμμή Βοήθειας για την Κατάθλιψη 210 – 6515600. Πρόκειται για μια, πανελλαδικής εμβέλειας υπηρεσία, που στελεχώνεται από ειδικά εκπαιδευμένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, και λειτουργεί από Δευτέρα έως Παρασκευή, 9.00 – 18.00.


της Στέλλας Αλαφούζου

Όταν η τσαπού είναι σιδερόβεργα...

Στην πουτάνα, πουτανιές; Μούφα το βλέπω το ρεπορτάζ για την αύξηση της ταρίφας στο πήδημα στη Νότια Αφρική, ενόψει Μουντιάλ. Όπως έκαναν γνωστό δηλαδή τα ίδια τα κορίτσια: 10% στην αρχή και στην συνέχεια όσο περνάνε οι μέρες και σφίγγουνε τα γάλατα θα το ανεβάσουν στο 20%.

Είναι δεδομένο, ότι απευθύνονται στους τουρίστες. Δεν θα πιάσουν ξαφνικά τους ντόπιους σηκωμάρες από την Παρασκευή στις 5μμ όταν θα γίνει η σέντρα στο Νότια Αφρική-Μεξικό. Ποιός τουρίστας λοιπόν μπορεί να ξέρει ποιές ήταν οι προηγούμενες τιμές, για να τις συγκρίνει με τις καινούργιες; Τέτοια ταξίδια κατά κανόνα τα κάνεις άπαξ. Ο Βάσκο ντα Γκάμα που ανακάλυψε το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας μία φορά πήγε.

Σε τέτοιου είδους νταραβέρια, άλλωστε, δεν υπάρχει  διατίμηση. Η δουλειά πάει, στο “τόσα δίνω πόσα θες“, όπως λέει και ο Μητροπάνος. Στο  πόσο χαρμάνης είναι ο πελάτης και κατά πόσο του γουστάρει η γκόμενα. Κι από κει και πέρα αρχίζουν τα παζάρια.

Είναι προφανές λοιπόν, ότι οι σχετικές δηλώσεις από τα κορίτσια, για αυξήσεις των τιμών δεν είναι τίποτα παραπάνω από διαφημιστικό τρυκ. Ένας τρόπος για να δηλώσουν την παρουσία τους και να πουν “είμαστε κι εμείς εδώ“.

Εδώ θα πρέπει να πούμε, ότι οι έλληνες είναι οι καλύτεροι πελάτες. Με το που πατάνε το πόδι τους στο εξωτερικό, η πρώτη τους δουλειά είναι το πήδημα. Με το που μπαίνουνε οι τάκοι στις ρόδες του αεροπλάνου, μαζί με τις ζώνες λύνουν και τη ζώνη του παντελονιού: “Που θα πάμε να γαμήσουμε;” Εντάξει ρε μεγάλε κατούρα και λίγο.

Ειδικά ο δημοσιογραφικός κλάδος. Θυμάμαι, ταξίδια στις αρχές  της δεκαετίας του ‘80, στις πρώην Σοσιαλιστικές Δημοκρατίες. Με τον μύθο από τους ναυτικούς  να είναι ακόμα ζωντανός: “Εκεί γαμάς τσάμπα. Με ένα ζευγάρι νάυλον κάλτσες. Της δίνεις μάλιστα μόνο τη μία, για να ξαναέρθει την άλλη μέρα να πάρει και την άλλη“. Δεν θα ξεχάσω, σε ένα ταξίδι στη Βουλγαρία, ο αρχηγός αποστολής (κι μοναδικός μάλιστα που συνόδευε την ομάδα) να την έχει έχει κοπανίσει όλη τη νύχτα και να έρχεται καμαρωτός-καμαρωτός την άλλη μέρα στο πρωινό, με πιπιλιές στο λαιμό.

Στη Γένοβα για το ματς Σαμπντόρια-Παναθηναϊκός: Παρέα δημοσιογράφων, μετά το βραδινό φαγητό, θέλει να κάνει σώνει και ντε μπουρδελότσαρκα. Βλέπει ένας μαλάκας, ένα κόκκινο φως έξω από ένα σπίτι και μέσα στη νύχτα, αρχίζει να χτυπάει την πόρτα. Στη λογική ότι έχουμε πέσει, ή στην Ακομινάτου ή στη Φυλής.

Στο τσακ γλύτωσε τα κουτουλίδια, από τον αγουροξυπνημένο Ιταλό. Στο Σάλτσμπουργκ στο Γιούρο 2008, το Νο1 κολλάδικο της πόλης, το Babylon, ήτανε κάθε βράδυ τίγκα στους έλληνες.

Οι καλύτεροι πελάτες οι δημοσιογράφοι, αλλά και οι πολιτικοί και ο πνευματικός κόσμος, που είχε πάει στην Αυστρία για να συμπαρασταθεί στην Εθνική προσπάθεια. Οι παράγοντες, πλέον, κρατάνε τη θέση τους. Κανονίζουν με τον concierge του ξενοδοχείου και περνούν τη βίζιτα στο δωμάτιο, χωρίς να δίνουνε δικαιώματα.

Για να είμαστε ακριβείς αυτά ισχύουν από την ηλικία των 40+. Και δεν είναι, ότι μπορούν να κρατηθούν. Είναι η μαγκιά που θέλει να δείξει ο έλληνας, ότι εγώ, γαμάω. Κι όσο πάμε στο 50+ κι ανεβαίνουμε στο 60+ μπαίνει στη μέση και το κόπλεξ της ηλικίας: Ότι “εγώ είμαι ενεργός. Γαμάω και σε καθημερινή βάση μάλιστα”. Και δεν θέλει μόνο να το κάνει, αλλά και να το πει και να το δείξει.

Οι πιτσιρικάδες αντίθετα, στο συν, πλην 30 που σπρώχνουνε γαϊδάρα στον ανήφορο, δεν ασχολούνται. Όχι να πληρώσουνε για να πηδήξουνε αλλά ούτε καν να κάνουνε καμάκι. Το μυαλό τους είναι στη μπάλα. Επειδή, είναι σίγουροι για τον εαυτό τους. Όταν η τσαπού είναι  σιδερόβεργα δεν έχεις ανάγκη επιβεβαίωσης.

Του Κώστα Καίσαρη
www.kaisaris.yooblog.gr

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

Οι καλύτεροι κιθαρίστες όλων των εποχών...

Αυτοί είναι οι δέκα καλύτεροι κιθαρίστες όλων των εποχών σύμφωνα με το περιοδικό «Los Angeles Times» που διενέργησε «εκλογές» καλώντας τους αναγνώστες του να ψηφίσουν για την ανάδειξη των πενήντα κορυφαίων.

1. Duane Allman
2. Chet Atkins
3. Jeff Beck
4. Chuck Berry
5. Ritchie Blackmore
6. Michael Bloomfield
7. Julian Bream
8. Charlie Christian
9. Eric Clapton
10. Roy Clark

Για την ιστορία... ο Jimi Hendrix βρίσκεται στη θέση 21, ο BB. King στην 24ή, ο Jimmy Page στην 31ή, ο Keith Richards στην 38ή, ο Carlos Santana στην 39ή, ο Angus Young στην 49ή και η 50άδα κλείνει με τον Frank Zappa.  

Το dvd της Αλίκης (2)

Η προσωπική ξενάγηση στο ανακαινισμένο σπίτι της Αλίκης, με αφορμή την τηλεοπτική συνέντευξη μαζί με την μητέρα της Έμυ, ξεκίνησε από τα διαμερίσματα του 4ου ορόφου, μέχρι την αποθήκη του γκαράζ.
Το σπίτι διατηρούσε πολλά από τα στοιχεία της διακόσμησης, του τέλους της δεκαετίας του 70. Η θέση του γραφείου πάντα εκεί, μπροστά από την μπαλκονόπορτα. Δεν ήθελε να το αποχωριστεί στην τελευταία ανακαίνιση.
Το ίδιο και το παλιό όρθιο ρολόι. Τα είχε σαν συνοδοιπόρους, στην «καλή» τύχη των επιτυχιών της σκηνής.
Κρατάει αρχείο με όλα τα κείμενα, που ανεβάζει και μελετά πάνω σε αυτό το γραφείο. Ανοίγει και μου τα δείχνει.
Ιδιόχειρες καλλιγραφικές σημειώσεις, της θεατρίνας δίπλα στους μεγάλους ρόλους.
Μου λέει πως θα ήθελε μια μέρα, να μιλάνε για αυτήν...για τον τρόπο που μελετάει. Με οδηγεί στα ιδιαίτερα δωμάτια. Εντυπωσιακή τάξη. Οι ντουλάπες είναι γεμάτες από τα καθημερινά της ρούχα. Καλά και ακριβά πρόχειρα. Τελειομανής κι εδώ.
Χωριστά τα φορέματα, χωριστά τα παντελόνια, χωριστά οι βραδυνές τουαλέτες, αλλού οι μπλούζες, αλλού τα κλασικά, αλλού τα καθημερινά, εκατοντάδες παπούτσια, τσάντες και τσαντάκια για κάθε περίσταση.
"Ο χρυσός του παλατιού", μου λέει, "είναι πια σε θυρίδες." Είναι πολύ λυπημένη, από τη ληστεία εξαιρετικών κομματιών της συλλογής κοσμημάτων της, στο Meridien του Συντάγματος, όπου διέμενε τον καιρό, που ανακαινιζόταν το σπίτι. Μου δείχνει την καινούργια κρεβατοκάμαρα. Μόνο ο καθρέφτης έχει μείνει, από την παλιά εποχή.
“Μετά από πολλλλαααά χρόνια, αλλάζω κρεβάτι. It's a new life and I am feeling...”
Παύση. Είναι η περίοδος που με τον Σπυρόπουλο, κάνουν ένα break. Είναι πληγωμένη και δεν μπορεί να είναι μόνη. « Δεν μπορώ να κοιμάμαι μόνη, ρε παιδάκι μου.» μου λέει. Έχει μπει σε μια περίοδο που υποφέρει από άγριες αυπνίες. Της συστήνουν να πάρει ήπια υπνωτικά. "Τα φοβάμαι."λέει. Κοιμάται πάντα, αφού ξημερώσει.
(Αχ, τα βάσανα του έρωτα, Αλικάκι, σκέφτομαι από μέσα μου.) Είναι πιο όμορφη από ποτέ. Περνώντας από τον καθρέφτη, ανανεώνει πάνω στους καρπούς της, το άρωμά της.
Miss Dior.
«Φοράω το ίδιο άρωμα, σχεδόν 40 χρόνια...».Κατεβαίνουμε στην αποθήκη, κούτες, κούτες, κούτες. Όλη της η ζωή. Φωτογραφίες από την παιδική ηλικία, από τη σχολή του Εθνικού, το θέατρο, το Θεολόγο, τον Γιάννη, τον Παπαμιχαήλ, τον δεύτερο "μυστικό γάμο". Ρούχα παλιά, κινηματογραφικά κοστούμια.
Το μάτι μου πέφτει στην πρώτη της αφίσα. Την καμαρώνει.
« Κοίτα δροσιά, αυτό το κορίτσι, Σεμίνα μου.»
Μιλάει για τον εαυτό της, στο τρίτο πρόσωπο. Ανοίγοντας μιαν άλλη κούτα, αναφωνεί:
« Η αμαρτία μου...» Την ξανακλείνει.
Ανοίγει άλλη κούτα. Μου δείχνει μια παλιά μπομπίνα. Γράφει επάνω «ALIKI». Μόνο εδώ πια υπάρχει. Το ένα και μοναδικό. Η αγγλόφωνη της ταινία. 1962. Μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Στίχοι Νίκου Γκάτσου. Όλα τα δικαιώματα και της μουσικής και της ταινίας σε χαμένους πια παραγωγούς.
(Ακολουθεί απόσπασμα από την εκπομπή μου ΤΟP SΤΟRΙΕS στην ΕΡΤ)
«Κοινή συναινέσει με τον Φίνο την κατεβάσαμε. Δεν με ήθελε τότε ο κόσμος, ούτε μελαχροινή (εννοεί την παράσταση ''Καίσαρ και Κλεοπάτρα'' από το θίασο Βουγιουκλάκη – Χατζιδάκι στο REX ένα χρόνο πριν, το 1961 όπου ο κόσμος έψαχνε την Αλίκη ανάμεσα στους ηθοποιούς της παράστασης, γιατί μελαχροινή Κλεοπάτρα, δεν την αναγνωρίζει κανείς.) ούτε ομιλούσα την Αγγλική.» Βάζει τα γέλια...
Την θυμάμαι στην Επίδαυρο. Αντιγόνη.
Έχει μόλις ένα λεπτό αρχίσει η παράσταση και είναι σοκαρισμένη. Πρώτη φορά βγαίνει στη σκηνή και ο κόσμος δεν την χειροκροτεί αμέσως. Πάει στο βάθος της ορχήστρα. Πλάτη. Πετάει μέσα από το μαντήλι, ένα τσουλούφι από το χρυσό της μαλλί. Γυρίζει. Ο κόσμος σηκώνεται όρθιος. Παραληρεί. Ο Βολανάκης έξαλλος.
Η «χαμένη ταινία» της Αλίκης, Αliki my love, πωλείται σε μυστικά παλαιοπωλεία, στο Μοναστηράκι σήμερα, από πειρατική αντιγραφή σε dvd, έναντι 50 ευρώ.
Είναι το πιο ''ακριβό'' dvd, που πωλείται στην Ελλάδα.
Από μια μοναδική κόπια, που είτε χάθηκε σε κάποια μετακόμιση, είτε κάποιο χέρι -εκτός οικογενείας- την πήρε για να την αξιοποιήσει εμπορικά, είτε κάποιος πιέστηκε πολύ και την πούλησε, είτε...είτε.
Συνεχίζεται...